Nawożenie jabłoni

Nawożenie jabłoni należy przeprowadzić z głową. Zamiast eksperymentować z dawkami nawozów należy najpierw przeprowadzić dogłębne badania gleby pod nasadzenie. pH gleby pod jabłonie powinno przekraczać 5,5. Niestety większość gleb w naszym kraju ma pH poniżej tej wartości (zazwyczaj 4,5 – 5,5). Warto zadbać o jego prawidłową wartość i to już na rok-dwa przed posadzeniem jabłoni.

Jabłonie nawozimy azotem, fosforem, potasem i magnezem. Warto im również dostarczyć wapnia, nie tylko doglebowo, ale również w formie oprysków. Drzewa w okresie wzrostu owoców opryskujemy związkami wapnia kilkukrotnie.

Odpowiednia dawka azotu jest niezbędna do prawidłowego zawiązywania się owoców. Najlepiej podawać go w dawkach podzielonych, w okresie wczesnowiosennym. Całkowita dawka azotu wynosi około 50-60 kg/ha.

Należy również pamiętać o dostarczaniu roślinom pozostałych składników, w tym fosforu, potasu i magnezu. Ich dawka musi być jednak poprzedzona analizą gleby. Ostrożnie należy postępować zwłaszcza w przypadku potasu. Nie warto dobierać jego dawki „na oko”. Połowę dawki podajemy od sierpnia do października, drugą połowę – wczesną wiosną.

Orientacyjne dawki tych składników w przeliczeniu na metr kwadratowy wynoszą: 7-11 g/m2 fosforu (P205), 2-3 g/m2 magnezu (MgO) oraz 10-20 g/m2 potasu (K2O). Najlepiej jednak dobrać je do wymagań gleby.

Nawożenie grochu

Groch jest warzywem wysiewanym bezpośrednio do gruntu. Przed jego zasianiem (marzec), należy wykonać nawożenie mineralne gleby.

Żeby uzyskać dobrze wykształcone nasiona, należy dostarczyć roślinie bor, np. w postaci nawozu Polifoska B. Warto to zrobić jesienią.

Jeśli nie uprawiamy grochu w wysokonakładowej technologii uprawy, starczy nawożenie go nawozami NPK w proporcjach: 40-50 kg/ha P, 80-90 kg/ha K, 30-40 kg/ha N.  W przeciwnym przypadku dawki fosforu i azotu należy podwoić, a nawożenie potasem wykonać w ilości 140 g/ha.

Fosfor i potas są najbardziej skuteczne, gdy wymiesza się je z kilkunastocentrymetrową warstwą gleby. Azot najlepiej stosować przedsiewnie.

Nawożenie pszenicy ozimej

Właściwe nawożenie pszenicy ma bardzo duże znaczenie dla wysokości jej plonów. Największy wpływ na to zboże wywiera azot.  Do wytworzenia 1 tony ziarna pszenica ozima potrzebuje aż 23 kg tego składnika. Dostarczyć go jej możemy stosując saletrę amonową albo mocznik. Warto wiedzieć jak nawozić pszenicę ozimą azotem, by uzyskać obfite, wysokiej jakości plony. Kilka pomocnych informacji poniżej.

Uprawa pszenicy na cele konsumpcyjne

Azot stosujemy w trzech lub czterech dawkach. Nawożenie zaczynamy wiosną.  Pierwsza dawka nie powinna przekraczać 70 kg azotu na ha (50% dawki całkowitej).
Drugą dawkę należy zastosować, gdy pszenica będzie w fazie 2-4 kolanka. Powinna ona wynosić do 50 kg na hektar (30-40% dawki całkowitej).
Trzecia dawka, stosowana w okresie kłoszenia, to około 25 kg N/ha.
Czwarta (opcjonalna dawka) nie powinna przekraczać 10% całkowitej dawki nawozu, czyli 15kg azotu na hektar. Stosujemy ją dolistnie w okresie dojrzałości mlecznej ziarna.

Uprawa pszenicy na paszę

Wystarczą dwie lub trzy dawki azotu, pierwsza wielkości 40-50% dawki całkowitej (wiosna), a druga (pozostałe 50-60%) w fazie strzelania w źdźbło.
W przypadku stosowania azotu w trzech dawkach, pszenicę nawozimy wczesną wiosną (40% dawki całkowitej), w fazie strzelania w źdźbło (30% dawki całkowitej) oraz w fazie liścia flagowego (ostatnie 30% nawozu).